شهروندی

« ژاک دريدا»در سال 1930 در خانواده اي تلفيق يافته از يهوديان سفاردي(sephardi) در بخش فرانسوي الجزاير آن زمان متولد شد. او پرسشگري هاي متعصبانه و روشنفکرانه را هنگامي که الجزاير زير تاخت و تاز رژيم ائتلافي ويشي فرانسه بود در ده سالگي شروع کرد . در آن زمان دريدا از مدرسه اخراج شدپس از آنکه يک معلم به او گفت :« فرهنگ فرانسوي براي يک يهودي کوچک ساخته نشده است » سپس او به صورت ناپيوسته و مانند يک دانش آموز فوق العاده با استعداد به تحصيل ادامه داد و در 19 سالگي به فرانسه نقل مکان کرد تا در «اکول نرمال سوپر يور » به مطالعه فلسفه بپردازد .آن جا بود که با مارگريت اکوترير»که روانکاو بود ازدواج کرد. در طي حضورش در مدرسهبين سالهاي 1952 تا 1956، ابتدا به آثار فيلسوفان آلماني مانند «ادموند هوسرل» و مارتين هايدگر » توجه شان داد. در سال 1960 به پاريس برگشت تا در سوربون فلسفه تدريس کند . دريدا استقلال خود را به عنوان فيلسوف دو سال بعد و با ترجمه« سرچشمه هندسه»ي هوسرل ، همراه مقدمه کتاب مانند قطوري که اثر هوسرل را کوچک نشان مي داد آغاز کرد . در سال 1967 ايده هاي محوري خود را با انتشار سه کتاب اساسي يعني « گفتار و پديدار » ، نوشتار و ديگر بودگي و نوشتار سياسي پايه ريزي نمد  که او را به مرکز گفتمان فلسفي پرتاب کرد . دريدا نويسنده 45 کتاب است که به 22 زبان دنيا ترجمه شده اند . صحبت هاي او نشان دهنده ي جسارت و بلند همتي آثارش است . ايده هايش در کلام رام نشدني تر از نوشتار به نظر مي رسد . او مردي افسون کننده بود و کاريزما بودنش آشکارا در فيلم مستند « دريدا » که توسط « کوربي ديک» و «زيرنيک کوفمان» کارگرداني شد نمايان است. اين فيلسوف بزرگ در سال 2004 جهان را به درود گفت.